Naast de traditionele Nieuwjaarsreceptie van onze vereniging is er al jarenlang nóg
een bijzondere bijeenkomst: de Nieuwjaarsreceptie voor onze oudere leden, ooit de
35+-club genoemd. Een naam die destijds heel logisch klonk, maar inmiddels – met
een gemiddelde leeftijd die richting de tachtig gaat – vooral een glimlach oproept.
Op donderdag 15 januari was het weer zover. Een week later dan gepland, want de
winterse omstandigheden hadden ons zeven dagen eerder gedwongen tot uitstel.
Maar zoals zo vaak bleek: uitstel is geen afstel, zeker niet voor deze trouwe groep
Roburianen.
Waar deze club ooit veertig jaar geleden ruim 150 leden telde, mochten we dit jaar
toch nog zo’n dertig aanwezigen verwelkomen. Stuk voor stuk Roburianen die al
meer dan een halve eeuw verbonden zijn aan onze vereniging, hun partners en de
partners van inmiddels overleden leden. Mensen die niet alleen jarenlang hebben
gespeeld — vaak zelfs in het eerste elftal — maar die zich ook decennia lang hebben
ingezet als bestuurslid, commissielid, trainer of in één van de vele andere functies die
onze vereniging draaiende houden.
En nog steeds, ondanks hun leeftijd, blijven velen betrokken als algemeen of
ondersteunend lid. Een zeldzaam soort trouw, dat in deze tijd helaas steeds
schaarser lijkt te worden. Want wie blijft er tegenwoordig nog lid van de club waar hij
of zij ooit met zoveel plezier speelde, begeleid werd door vrijwilligers en
vriendschappen voor het leven sloot?
Als organisatie vragen we ons ieder jaar weer af of we met deze bijeenkomst moeten
doorgaan. Maar telkens opnieuw blijkt hoe waardevol deze middag is. De warmte, de
herkenning, de verhalen — het is alsof de tijd even stilstaat. Oude koeien worden
met liefde uit de sloot gehaald, herinneringen aan de Asselstraat – waar Robur ooit
speelde – worden opgepoetst, en successen uit het verleden worden met het jaar
mooier.
Ook deze editie was een groot succes. Dertig Roburianen, die we nog maar zelden
aan de Anklaarseweg zien, genoten zichtbaar van het samenzijn. En dat alleen al
maakt het de moeite waard.
De volgende bijeenkomst staat inmiddels alweer gepland: donderdag 18 juni,
opnieuw in onze bestuurskamer. Een nieuwe kans om herinneringen te delen, elkaar
te ontmoeten en het rijke Robur-verleden levend te houden.
<foto’s Arnold Christoffel>
